จดหมายรักถึงแม่กับป๊า

ถึง แม่กับป๊า ที่รักของลูก

               

หลายปีที่ผ่านมานี้ลูกได้เรียนรู้ที่จะเติบโตมากขึ้นจากการใช้ชีวิตในต่างประเทศที่เราไม่สามารถเรียกว่า “บ้าน” ได้อย่างเต็มปาก เพราะที่นี้ไม่ใช่บ้านของเรา ไม่ใช่บ้านเกิด และไม่ใช่ที่ที่ทำให้ลูกรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย แต่ลูกก็ยังสนุกกับการใช้ชีวิตของลูกทุกวินาที และอุ่นใจทุกครั้งเมื่อมี แม่ ป๊า อาเจ๊ น้อง ให้คอยได้นึกถึงเสมอๆ ลูกได้เรียนรู้ที่จะรักตัวเองมากขึ้นจากการใช้ชีวิตที่ต้องพึ่งพาตัวเองมากขึ้น นอกเหนือจากเงินทองที่ลูกยังจำเป็นต้องหามาเพื่อปลดเปลื้องความลำบากทางกายที่ต้องใช้ทรัพย์ทางกายภาพเหล่านั้นในการแลกเปลี่ยนให้ได้มาซึ่งความสบาย ลูกได้เรียนรู้ถึงสิ่งสำคัญมากอย่างหนึ่งในชีวิต นั้นคือ “ความรัก” ของแม่กับป๊า ที่ไม่ว่าลูกจะมีเงินทองมากมายแค่ไหน ลูกก็จะไม่สามารถหาซื้อได้ และความรักนี้ก็จะอยู่กับลูกไปตลอดทั้งชีวิตของลูก 

ลูกต้องขอกราบเท้าขอบพระคุณแม่กับป๊าที่มอบพลังอันยิ่งใหญ่ให้ลูกได้ใช้เป็นพลังในการดำเนินชีวิตนี้ ความรักที่ทำให้ลูกได้นำมาใช้ในการต่อสู้กับความอยุติธรรมทางเพศที่ลูกไม่สามารถเลี่ยงได้ เนื่องจากการตัดสินทางเลือกในการดำเนินชีวิตอย่างที่ลูกเป็น แต่ทว่าลูกไม่เคยรู้สึกอ้างว้าหว่าเหว่หรือหมดแรงแม้ซักเสี้ยววินาที นั้นเป็นเพราะลูกรู้ว่า ลูกมีพลังที่มาจากจิตใจที่เข้มแข็งที่เกิดจากความรักความเข้าใจของแม่กับป๊าที่มอบให้ลูกเสมอมา พลังเหล่านี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวลูกที่ใครก็จะพรากจากลูกไปไม่ได้ แม่กับป๊าได้มอบของขวัญแสนพิเศษมากกว่าแก้วแหวนเงินทองที่แม่กับป๊าให้ลูกมาตลอดอย่างไม่เคยขาด ของขวัญที่จะติดตัวไปจนสุดลมหายใจของลูก ของขวัญชิ้นนี้ที่ลูกสัมผัสด้วยมือไม่ได้ แต่รับรู้ได้ด้วยใจ เปรียบเสมือนเลือดแดงในกายลูกที่แม่กับป๊าเป็นผู้สร้างมันขึ้นเพื่อช่วยหล่อเลี้ยงอวัยวะทุกส่วนของลูก คู่ไปกับความรักของแม่กับป๊าที่ชุบเลี้ยงจิตวิญญาณและพลังภายในหัวใจของลูกคนนี้

         

ครั้งหนึ่งสมัยที่ลูกยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แม่เคยพูดว่า “แม่รักลูก และสามารถจะให้ลูกได้ทุกอย่าง ยกเว้นเดือนกับดาว” ลูกอยากจะบอกแม่กับป๊าว่า เดือนดาวไม่ได้สำคัญเลย และสิ่งของอื่นๆต่างเก่าและผุผังตามกาลเวลา แต่ความรักไม่เคยจางหาย แม่กับป๊าได้ทำหน้าที่ของพ่อแม่ได้อย่างดีที่สุด และทำหน้าที่นี้ได้ดีเสมอมานับตั้งแต่วันแรกที่ลูกลืมตาดูโลก แม้ว่าลูกอาจจะไม่สามารถรับรู้ถึงความยากลำบากของการมีลูก ความอดทนอดกลั้นในการเลี้ยงดูลูก และการเสียน้ำตาจากความผิดหวังที่มีต่อลูก แต่สิ่งหนึ่งที่ลูกรับรู้ได้คือการไม่เคยขาดความรักที่เป็นเสมือนสายใยให้ครอบครัวของเราเต็มไปด้วยความอบอุ่น และพลังมหัศจรรย์ที่วนเวียนอยู่รอบข้างเสมอ ลูกอยากให้แม่กับป๊าอุ่นใจได้ว่า ลูกจะสามารถผ่านพ้นกับอุปสรรคต่างๆที่เกิดจากอคติของสังคม จากความไม่เข้าใจของคนอื่นๆที่มีต่อความเป็นกะเทย และตัวตนที่เป็นกะเทยของลูก

ด้วยพลังความรักที่แม่กับป๊าได้มอบให้นี้ ลูกได้เติบโตและร่วมแบ่งปันความคิดความรู้สึกที่ดี อันเป็นผลผลิตของความรัก และการมีสายใยครอบครัวที่อบอุ่น กับคนรอบข้าง และกับโลกที่พวกเราอาศัยอยู่ ลูกกำลังใช้ชีวิตไปพร้อมกับการเรียนรู้ที่จะมอบความรักให้กับคนรอบข้างที่ลูกรักและเป็นห่วง แม้ว่าความรักของลูกจะไม่สามารถเทียบเท่าได้กับครึ่งหนึ่งของความรักที่แม่กับป๊าได้มอบให้ลูกคนนี้ พลังความรักของแม่กับป๊าทำให้ลูกระลึกเสมอว่าลูกจักต้องรักทะนุทนอมตัวลูกเอง และทำหน้าที่นี้อย่างดีที่สุด เพราะถือว่า หน้าที่นี้คือหน้าที่รับผิดชอบต่อตัวเอง เพื่อเป็นการตอบแทนความรักของแม่กับป๊าที่ลูกคนนี้จะไม่สามารถตอบแทนบุญคุณอันยิ่งใหญ่นี้ได้หมด    

สุดท้ายนี้ลูกอยากจะบอกแม่กับป๊าว่า ลูกรักแม่กับป๊ามาก และความรักของลูกที่มีให้กับแม่กับป๊าจะเป็นดั่งลมหายใจที่อยู่กับลูกไปตลอดชีวิต ขอบคุณมากค่ะที่ทำให้ “ลูก” เป็น “ลูก” ในวันนี้ และรักในสิ่งที่ลูกเป็น

รักแม่กับป๊ามากที่สุด

    หยงฮั้ว