กรอบ

ชั้นม้กจะบอกกับเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่งของชั้นเสมอว่า " ให้มองคนให้เป็นมนุษย์คนหนึ่ง"

หลายคนจะคิดว่าสิ่งที่ชั้นพูด"แปลก" แต่เชื่อหรือไม่ว่ามันเป็นเรื่องที่ทำไม่ง่าย หลายครั้งเรามักจะมองเพื่อนมนุษย์คนหนึ่งว่าพวกเขา "แปลก" "บ้า" "แตกต่าง" จนถึงขั้นมองว่าพวกเขาและการกระทำของพวกเขา "ผิด" หรือ "ไม่สมควร" 

เพื่อนรุ่นน้องของชั้นคนนี้มักถามคำถามกับชั้นเรื่องคนรักเพศเดียวกัน คำถามที่เขาถามมักจะเกี่ยวกับเรื่องเพศ เช่น

"พี่เอากันข้างหลังไม่เจ็บเหรอ"

"แล้วพี่เสร็จยังงัย"

"พี่รู้ตัวแต่เด็กเลยเหรอว่าพี่อยากเป็นแบบนี้"

"กะเทยเด็กเดี๋ยวนี้แรงตั้งแต่เด็ก พี่ว่ามั้ย ผมว่ามันเกินไป"

คำถามสารพัดที่ชั้นมักจะได้ยินจากน้องชายคนนี้ ชั้นเข้าใจว่าคำถามลักษณะนี้อีกมากมายยังคงเป็นสิ่งที่หลายคนอยากรู้แต่ไม่ถาม เพราะเรื่องเพศเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยความสนิทกันในระดับหนึ่ง จึงจะสามารถพูดคุยกันได้ เรื่องเพศเป็นเรื่องไม่ถูกพูดถึงในที่สาธารณะเพราะเห็นว่าไม่สมควรโดยเฉพาะสังคม (ไทย) ที่จริตเป็นเรื่องสำคัญในการดำเนินชีวิตเพื่อการรักษา "หน้า"

ชั้นมักจะตอบคำถามไปว่า "แกไม่ได้มองเขาแบบมนุษย์คนหนึ่ง" คำตอบนี้คงสร้างความฉงนสงสัยมากเพราะมันไม่ได้เป็นคำตอบของคำถามที่ถูกถาม แต่ชั้นกลับคิดว่าชั้นได้ตอบคำถามไปแล้ว ด้วยการท้าทายวิธีคิดเรื่อง "แปลก" และ"แตกต่าง" ของคนตั้งคำถาม

เรามักจะเรียนรู้เรื่อง "กรอบ" อยู่เสมอ เช่น ขนบ ธรรมเนียม ประเพณี มารยาท คุณค่า ล้วนแต่เป็นกรอบปฎิบัติในสังคม ซึ่งส่วนใหญ่ถูกคิดและกำหนดจากคนชนชั้นหนึ่งเพื่อใช้กับคนทุกคนในสังคม คนที่แหกกรอบเหล่านี้มักจะถูกมองว่าเป็น "ขบถ" ของสังคม

หลายครั้งกรอบเหล่านี้เชื่อมโยงกับตัวตนทางเพศ ใครไม่ปฏิบัติตามก็จะถูกมองว่า "แปลก" หรือ "แตกต่าง" เช่น ผู้ชายร้องไห้หรือแสดงความรู้สึกในที่สาธารณะเป็นเรื่องไม่สมควร มักถูกมองว่าคุณลักษณะดังกล่าวเป็นการลดทอนความเป็นชาย หรือกรณีผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยก็จะถูกมองว่าเป็นเรื่องไม่ดี เพราะผู้หญิง "ดี" ต้องแต่งตัวมิดชิด

หลายครั้งเรามักจะมองความ "แปลก" แบบภาพตัวแทน เช่น กรณีของผู้ชายร้องไห้ ถูกมองว่า "ไม่ใช่ผู้ชาย" เป็น "เกย์" หรือ "กะเทย" หรือกรณีผู้หญิงนุ่งสั้นก็จะถูกมองว่า "เป็นผู้หญิงไม่เรียบร้อย" หรือ "ทำงานกลางคืน" เป็นต้น

เราต่างใช้ "กรอบ" มาตัดสินคนอื่นเสมอ จนหลงลืมไปว่า มนุษย์นั้นมีความหลากหลาย มีความต้องการแตกต่าง และมีความเป็นปัจเจกทางกายภาพ ความคิด และจิตวิญญาณ ฉะนั้น การที่คนคนหนึ่งจะใช้ชีวิตในแบบที่ไม่เหมือนใคร มีชีวิตทางเพศโลดโผนแค่ไหน มีความสัมพันธ์กับใคร มีเพศสัมพันธ์ท่าไหน จะ "ติด" กรอบ หรือ "หลุด" กรอบ มากน้อยแค่ไหน ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องที่เป็นปัจเจกของมนุษย์คนหนึ่ง ซึ่งความสุขความทุกข์ของคนคนหนึ่งต่างเป็นความสุขความทุกข์ของคนคนนั้น

"กรอบ" ที่ถูกสร้างนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับ "กรงขัง" ที่ทำหน้าที่กักขังความต้องการ ทำให้การแสวงหาความรู้ และประสบการณ์ใหม่เป็นเรื่องยากรวมถึงการควบคุมความคิดและการกระทำของมนุษย์ ที่ร้ายยิ่งกว่านั้นกรอบเหล่านี้ทำให้มนุษย์มองเพื่อนมนุษย์ที่ไม่ปฏิบัติตามกรอบที่สังคมกำหนดว่า "แปลก" และ "แตกต่าง"

สำหรับชั้น ชั้นคิดว่าคนที่ติดอยู่ใน "กรงขัง" นั้นก็ไม่ต่างอะไรกับ "กบในกะลา" แม้ว่าการติดกรอบไม่ใช่เรื่อง "แปลก" หรือ "ผิด" แต่เราก็ไม่ควรมองคนที่อยู่นอกกรอบว่าเป็นเรื่องที่ไม่สมควร หรือแปลก

เชื่อเถอะว่า ถ้าเรา "มองคนให้เป็นมนุษย์" เราจะรู้ว่าเขาเหล่านั้นก็ไม่ "ต่าง" จากเรา